ŚWIĘTO SZKOŁY NA WESOŁO

23 maja z okazji Święta Szkoły klasa Ve przygotowała część artystyczną, podczas której zaprezentowała postać i twórczość Marii Konopnickiej, patronki Dwójki.

Wstęp poprowadziły Natalia Tworzewska oraz Joanna Wołoszuk. Dziewczynki przedstawiły najważniejsze informacje o poetce. Następnie zaczęła się zasadnicza część spektaklu.

Pewnego dnia do szkolnej sali, tuż po dzwonku na lekcję, wchodzą dwaj uczniowie, Jacek (w tę rolę wcielił się Krzysztof Chomej) i Placek (Kuba Turowski). Chłopcy narzekają na szkołę. Mówią:

Placek:

Ciągle tylko gramatyka,

ortografia i ułamki!

Z dymu wciąż buduję zamki,

Wątek mi hen, hen! umyka…

Jacek na to:

Obowiązki – rzecz niemała.

Kartkóweczki! Sprawdzianiki!

Czy ktoś tutaj nie oszalał?

Śnią mi się wciąż złe wyniki!

[…]

Szkolne życie: męki, smutki…

Jakby tego było mało, „pan polonista srogi” zadał im do nauczenia wiersz Marii Konopnickiej. Nagle do sali przychodzi jakaś pani. Chłopcy myślą, że jest to nowa nauczycielka. Okazuje się jednak, że odwiedziła ich sama patronka Dwójki. W pełną ciepła poetkę wcieliła się Zuzanna Kowalska. Podbiegają do niej dwie wzorowe uczennice, Zosia (Julia Igielska) oraz Basia (Julia Olszewska), proponując odpoczynek przy stoliku.

Pisarka nie chce, aby dzieci czuły się w szkole źle. Postanawia wprowadzić do ich życia trochę radości, dlatego zaprasza ich do wysłuchania swoich utworów.

Pierwszym z nich jest wiersz pt. „Na zasadzce”. Historię opowiada Maksym Wiśniewski. W rolę Janka wciela się Oskar Rudczyński, Zygmuntkiem jest Cyprian Romanowski, a Kazikiem – Bartosz Lewandowski. Każda z postaci chce być kimś ważnym, nie zamierza nikomu ustąpić:

Co? Ty wodzem? Jeszcze czego!

Co? Ja miałbym słuchać ciebie?

Sam potrafię, mój kolego,

Feldmarszałkiem być w potrzebie!

Niestety, gdy tak się kłócą, pojawiają się Tatarzy (Bartosz Czarnecki oraz Adam Kurpiecki) i okradają ich. Jak myślicie, jaki z tego płynie morał?

Następnie pani Maria zaprasza na scenę kolejnego bohatera – strasznego chwalipiętę – Stefka Burczymuchę (Maciej Witkowski). Chłopiec opowiada o swojej rzekomej odwadze. W rzeczywistości jest jednak bardzo strachliwy – boi się nawet małej myszki. W scenie Stefkowi towarzyszy ojciec (Cyprian Romanowski) wraz ze sługami (Agnieszką Szczeciną i Mateuszem Martinim). W podmiot liryczny wcieliła się Alicja Jaremko.

Kiedy ze sceny schodzi Stefek, na chwilę znowu przenosimy się do sali lekcyjnej. Uczniowie opowiadają poetce o ostatnich zmianach w ich szkole.

Jacek:

Powróciły siódme klasy!

Placek:

To są niezłe ananasy!

A za rok to będą ósme.

Jacek:

Z ekscytacji już nie usnę!

Pani Maria jest zachwycona tym, że w szkole są i siódme klasy, kocha bowiem każde dziecko: i to duże, i to małe. Proponuje, aby coś zaśpiewać. Wbiegają krasnoludki (Maria Knowska, Zuzanna Piontke, Agnieszka Szczecina i Aleksandra Walczak). Niestety ostatni z ich ekipy, który spóźniony wręcz wpada na scenę (Karolina Mówińska), uświadamia ich, że śpiewają złą piosenkę. Po krótkiej rozmowie dochodzą wreszcie do porozumienia. Zaśpiewają „ Z Konopnicką”!

Wstęp do utworu (na melodię do „Despacito”) przepięknie gra na skrzypcach Natalia Tworzewska.

„Z Konopnicką”

 Dziś Pani Maria przybyła do Zielonej

Tego jeszcze nigdy nie było!

Długie godziny w ławce żmudnie spędzone

Święto Szkoły w cieniu już skryło!

Gdzie nasza pani tak uśmiecha się

Dobra zabawa w swój wir wciągnie cię

Dlatego wrócisz stąd z pędzącym szybko pulsem (Oh yeah!)

Wśród innych uczniów nigdy nie zostaniesz sam

Serduszka przyjaciele prześlą wam

Każdego lata będziesz miał w pamięci Dwóóójkęęęę!

Z Konopnicką!

Tu zabawa trwa codziennie z Konopnicką

Zapraszamy w podróż piękną i niezwykłą

Kolorowych wspomnień z Dwójki nie zapomnisz szybko!

Z Konopnicką!

Tu zdobędziesz słuszną wiedzę z Konopnicką

Rozerwijmy tę zasłonę tajemniczą,

Odtąd nasze oczy niechaj wszystko widzą!

Przy przedstawieniu pomagały: Zuzanna Bytner, Kornelia Chylińska, Anna Rolkowska, Iga Surdykowska i Aleksandra Trzeszewska.

Klasa Ve wraz z wychowawczynią dziękuje: pani Katarzynie Byczkowskiej (za pomoc w przygotowaniu muzycznym), pani Joannie Bakaluk oraz panu Michałowi Mazanowskiemu (za wypożyczenie strojów), pani Monice Płoskiej i zespołowi dekoratorskiemu (za dekoracje), panu Łukaszowi Grajewskiemu (za pomoc w przygotowaniu scenariusza przedstawienia), panu Włodzimierzowi Zagrodzkiemu (za nagłośnienie), a także rodzicom uczniów (za wszelką pomoc).

Wychowawczyni z kolei dziękuje swojej cudownej klasie Ve za realizację jej pomysłów.

Tekst: Anna Przesmycka
Foto: Michał Lenckowski